Γ. Στειάκακης: «Στόχος μας η δημιουργία ενός προπονητικού κέντρου»




Ο Εργοτέλης κάνει μια μεγάλη προσπάθεια να επανέλθει υψηλά στο ποδοσφαιρικό στερέωμα. Πέραν από την πρώτη ομάδα η οποία «μάχεται» δυναμικά για την άνοδο, στόχος είναι η καταξίωση και των θυγατρικών ομάδων και της ακαδημίας. Ο επικεφαλής της διοικούσας επιτροπής του συλλόγου Γιώργος Στειακάκης μιλά για αυτή την προσπάθεια στο grandsport.gr.

Ο έγκριτος νομικός έθεσε εαυτό για μια ακόμα φορά στις υπηρεσίες τις ανάγκες του συλλόγου και μαζί με μια ομάδα γνωστών παραγόντων, τόσο στο ποδόσφαιρο, όσο και στα κοινά του Εργοτέλη, έχουν αναλάβει τη διοίκηση των θυγατρικών ομάδων και της ακαδημίας.

Σε μια αποκαλυπτική του συνέντευξη, ο Γιώργος Στειακάκης αναφέρεται στην προσπάθεια αυτή, τα πρώτα της αποτελέσματα, αλλά και στους στόχους που υπάρχουν, αποκαλύπτοντας πως σημαντικός είναι η γιγάντωση της φιλοσοφίας σε ότι έχει να κάνει με το ηθικό κομμάτι, αλλά και η δημιουργία ενός προπονητικού κέντρου, αναφορικά με το υλικό…

Παράλληλα προαναγγέλλει αλλαγές που πρόκειται να γίνουν στο σύλλογο στο εγγύς μέλλον, όπως η πιθανή δημιουργία μιας ακόμα ομάδας που θα αγωνίζεται στη Γ’ ΕΠΣΗ, αλλά και μιας ακόμα γυνακείας.

Πως και πότε μπήκε ο Εργοτέλης στη ζωή του Γιώργου Στειακάκη; «Πρωτομπήκα στη διοίκηση τον Αύγουστο του 1998. Ήταν η εποχή που είχε πέσει η ομάδα από τη Γ’ Εθνική και δεν είχε πολλούς παίκτες και είχε ξεκινήσει η προσπάθεια να σταθεί στα πόδια της και να αγωνιστεί, με πρόεδρο τον Γιώργο Πουλινάκη στη Γ’ Εθνική.

Την επόμενη χρονιά έγινε το μεγάλο άλμα με την δημιουργία του πρότυπου κέντρου στο Μαρτινέγκο με πρωτεργάτες τους Νίκο Τζώρτζογλου και Γιώργο Σουλτάτο, οπότε και ακολούθησε η μεγάλη πορεία μέχρι τη Super League. Ήταν η πιο σημαντική χρονιά τότε, καθώς δημιουργήθηκε το κέντρο. Ήταν στη βάση ενός οράματος που υπήρχε, πως ο σύλλογος θα είχε προοπτική και μέλλον, μόνο αν είχε αθλητική ακαδημία.

Αυτό ήταν το κομβικό σημείο και η σημαντικότερη απόφαση που πάρθηκε στην ιστορία του συλλόγου, καθώς δημιουργήθηκαν οι ακαδημίες του, οι οποίες στα πρώτα χρόνια είχε 600 νέους αθλητές».

Και στο παρελθόν έχετε βρεθεί σε ηγετικές θέσεις στο σύλλογο, ποια είναι οι διαφορά με τη σημερινή; «Έχω διατελέσει μέλος διοίκησης και επί αείμνηστου Παπουτσάκη για έναν χρόνο, αλλά και μετά το θάνατό του για ένα μικρό διάστημα με τον γιο του Δημήτρη. Και όταν δεν ήμουν όμως στο συμβούλιο, ήμουν σε στενή θέση και πάντα ασχολούμουν και βοηθούσα όποτε και όπως μπορούσα.

Η δική μου φιλοσοφία ανέκαθεν ήταν ότι πρέπει ο Εργοτέλης να στηριχθεί στις δικές του δυνάμεις και οικονομικά και αγωνιστικά. Να αξιοποιήσει τα παιδιά και τα ταλέντα που βγαίνουν από τις ακαδημίες του, ώστε να είναι υγιές οικονομικά σωματείο.

Αυτή ήταν και παλαιότερα η διαφωνία μου με τον αείμνηστο Παπουτσάκη, όπου την εποχή του Καραγεωργίου δεν αξιοποιούνταν τα ταλέντα που υπήρχαν, ώστε να μη χάνει την υπόστασή του ως σωματείο, αλλά και να μπορεί να είναι βιώσιμη η ομάδα. Αυτό θα του έδινε και ταυτότητα και τη δύναμη να σταθεί οικονομικά.

Αντιθέτως γινόταν το αντίθετο με ξένους παίκτες ή από την υπόλοιπη Ελλάδα και δεν είναι τυχαίο το ενδιαφέρον του κόσμου όταν στηριζόμασταν σε δικά μας παιδιά που ήταν μεγάλο, ενώ στη συνέχεια μειώθηκε. Αλλοιώθηκε και το στίγμα της ομάδας.
Εμένα δεν με ενδιαφέρει σε ποια κατηγορία αγωνίζεται ο Εργοτέλης, όχι ότι δεν έχει αξία, καθώς η παραμονή του στη μεγάλη κατηγορία του έδωσε αίγλη. Το να στηρίζεσαι στις δικές σου δυνάμεις σου δίνει συνέχεια.

Οι περισσότερες ομάδες που είχαν προβλήματα με χρέη και έφτασαν σε σημείο αποχώρησης ή πτώχευσης, ήταν αποτέλεσμα της οικονομικής πολιτικής που ήταν πολύ μεγαλύτερη από αυτή που μπορείς να σηκώσεις. Αυτό που θα ήθελα είναι να υπάρχει μια οργάνωση τέτοια που να μπορεί να στηρίζει τη μεγάλη ομάδα, ώστε να μην είναι αναγκασμένη να κάνει μεγάλα οικονομικά ανοίγματα που θα τη φέρει και πάλι σε δύσκολη θέση. Επίσης το ενδιαφέρον των νέων παικτών είναι μεγάλο όταν βλέπουν ότι μπορούν να στελεχώσουν την πρώτη ομάδα».

Πως σας ήρθε η ιδέα να δημιουργήσετε αυτή τη διοικούσα επιτροπή; «Η ιδέα για τη διοικούσα επιτροπή αφενός ήταν η διάθεσή μου να βοηθήσω στην εκπλήρωση του οράματος και να προσπαθήσω να την υλοποιήσω, που είναι στο πλαίσιο της συνολικής φιλοσοφίας που έχω για τον Εργοτέλη.

Αφετέρου η ανάγκη. Το βαρύ φορτίο που έχει ο Γιώργος Βρέντζος για την πρώτη ομάδα ήταν τόσο μεγάλο, που θα έπρεπε να υπάρξει ένας ακόμα πόλος εξουσίας που θα μπορεί να διαχειριστεί το τεράστιο οικοδόμημα, το οποίο είναι τρεις ομάδες στις κατηγορίες της ΕΠΣΗ, μία γυναικεία ομάδα που μπορεί να γίνουν και δύο το καλοκαίρι και 350 παιδιά στα αγωνιστικά και μη τμήματα.

Και οι οργανωτικές ανάγκες και οι οικονομικές είναι μεγάλες για να λειτουργήσει αυτό το οικοδόμημα και χρειάζονται πολλά άτομα για να εποπτεύουν και να διαχειρίζονται τα δεκάδες θέματα που υπάρχουν. Όταν μετά τα Χριστούγεννα ο κ. Βρέντζος διαπίστωσε πως δεν μπορεί ένας άνθρωπος να στηρίξει και την πρώτη ομάδα και το υπόλοιπο οικοδόμημα, μου ζήτησε να βρούμε ένα άλλο οργανωτικό τμήμα, για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε τους στόχους και της πρώτης ομάδας να ανέβει, αλλά και να λειτουργήσουν οι Ακαδημίες όπως πρέπει.

Αφού συζήτησα με άλλους έμπειρους παράγοντες οι οποίοι έχουν οργανωτικές ικανότητες που μπορούν να συνδράμουν σε όλα αυτά τα τμήματα και διαπίστωσα ότι μπορεί να έχω τη βοήθεια τους, καταλήξαμε ότι διοικητικά θα πρέπει, χωρίς να διασπαστεί το ενιαίο του Εργοτέλη, να γίνει μια ανακατανομή αρμοδιοτήτων και εξουσιών, για να μπορούμε να συνεχίσουμε.

Τυπικά ορίσθηκα αντιπρόεδρος με την αρμοδιότητα να σχηματίσω την επιτροπή, η οποία θα έχει όλα τα τμήματα του Εργοτέλη πλην της μεγάλης ομάδας και του τμήματος μπάσκετ».

Ποιες είναι οι προτεραιότητες που έχετε θέσει; «Οι προτεραιότητες ήταν να καλυφθούν οικονομικά προβλήματα και ελλείμματα τα οποία υπάρχουν από τις παλαιότερες διοικήσεις στον ερασιτέχνη. Να χρηματοδοτείται επαρκώς ώστε να μην υπάρχουν λειτουργικά προβλήματα, αλλά και να υπάρχει εύρυθμη λειτουργία ώστε να επιτυγχάνονται οι στόχοι των τμημάτων για την καλύτερη αξιοποίηση των νεαρών αθλητών που είναι και ο βασικός μας γνώμονας, να έχουν τα παιδιά τις καλύτερες συνθήκες και προοπτική για το μέλλον.

Η αλήθεια είναι όταν έχεις μια πρώτη ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό, είναι ταυτόχρονα δύσκολο να επικεντρωθείς και ψυχολογικά και οικονομικά στις ακαδημίες. Αυτή η λύση ήταν αναγκαία και αναπόφευκτη. Ήδη από τους πρώτους μήνες έχει φανεί η διαφορά, καθώς η Επιτροπή έχει δώσει μεγάλο βάρος σε όλα τα τμήματα και τα αποτελέσματα έχουν φανεί ήδη.

Νομίζω ότι ένα τέτοιο μοντέλο διοίκησης, ίσως με κάποιες παραλλαγές θα πρέπει να ακολουθηθεί και στο μέλλον, καθώς οι ανάγκες του Εργοτέλη με τόσα τμήματα είναι τεράστιες. Οι ομάδες που συμμετέχουν στα πρωταθλήματα είναι πολλές και χρειάζεται η συμμετοχή πολλών περισσότερων παραγόντων για τη λειτουργία τους, απ’ ότι συμβαίνει στα υπόλοιπα σωματεία που έχουν μια ομάδα και κάποιες ακαδημίες.

Ένας άλλος τομέας που θέλω να εξυπηρετηθεί με την παρουσία των παραγόντων και την αναζωογόνηση του Εργοτέλη, είναι να έρθουν κοντά άνθρωποι, ώστε να αυξηθούν και οι φίλαθλοι. Να περάσει μέσα τους το Εργοτελίτικο φρόνιμα, ώστε να υπάρχουν μέσα στη ζωή του συλλόγου. Να ανταποδώσουν συναισθηματικά ότι λαμβάνουν από τη διοίκηση. Να δεθούν συναισθηματικά οι νέοι αθλητές με τον Εργοτέλη. Πρέπει να πιάσει τόπο και η γενικότερη φιλοσοφία που έχει ο Εργοτέλης. Αυτό είναι που πρέπει να αγαπήσουν. Οι σκοποί του έχουν και έναν παιδαγωγικό χαρακτήρα».

Τα σημαντικότερα από τα προβλήματα που κληθήκατε να αντιμετωπίσετε; «Εκτός από το οικονομικό το οποίο ήταν σημαντικό λόγω συσσωρευμένων οφειλών, ήταν οργανωτικά διότι είχα διαπιστώσει ότι το ενδιαφέρον για τον Εργοτέλη όλων όσων συμμετείχαν ήταν μειωμένο.

Ήθελα να ζωογονηθεί αυτό, να αποκτήσουν ταυτότητα και το αίσθημα του ανήκειν στον Εργοτέλη και οι μεν εξυπηρετούν τους δε. Ο Εργοτέλης δεν υπήρξε ποτέ “μαγαζί’ με την εμπορική έννοια, αλλά ασπάζεται τη φιλοσοφία που έχει ως σωματείο. Αυτό το δέσιμο είχε διαρραγεί και η παρουσία κάποιων ανθρώπων φαινόταν ως συμπτωματική και τυχαία και όχι κατ’ επιλογή. Θα ήθελα αυτός που είναι εκεί είτε ως προπονητής, είτε ως αθλητής, να είναι εκεί από επιλογή του.

Αυτό θέλει αρκετό χρόνο και μεγάλη προσπάθεια διότι πρέπει η διοίκηση να βρει και τους κατάλληλους ανθρώπους και τις κατάλληλες τεχνικές επικοινωνίας με τους προπονητές και τους αθλητές για να μπορέσει να προωθήσει αυτό το στόχο που τελικά μπορεί να είναι διττός για το καλό των αθλητών πάνω από όλα, αλλά και του ίδιου του Εργοτέλη ο οποίος αυτή τη στιγμή κάνει υπερβάσεις από κάθε άποψη για το καλό και το μέλλον των αθλητών.

Μπορώ να πω ότι δημιουργούνται οι βάσεις, ώστε κανένα άλλο σωματείο να μην έχει ούτε τον αριθμό, ούτε τη διοικητική οργάνωση, ούτε την υποδομή στο επίπεδο που την έχει ο Εργοτέλης. Είναι βέβαιο ότι χρειάζεται πολύ μεγάλη προσπάθεια και θα μπορέσουν να γίνουν σημαντικές τομές το καλοκαίρι μετά την ολοκλήρωση της αγωνιστικής χρονιάς, στη βάση μιας γενναίας αναδιάρθρωσης προσώπων και καταστάσεων. Όμως αυτό εξαρτάται και από κάποιες άλλες παραμέτρους, όπως είναι και η άνοδος κάποιων ομάδων μας σε μεγαλύτερες κατηγορίες».

Να περιμένουμε δηλαδή σημαντικές αλλαγές στο εγγύς μέλλον; «Αν βρει η πρώτη ομάδα στη Football League, τότε θα γίνει πάλι ΠΑΕ και θα πρέπει μετά όλες οι άλλες να είναι υπό τον Ερασιτέχνη. Αλλαγές θα γίνουν αν βγουν οι Νέοι Εργοτέλη στην Α1, το Μαρτινέγκο ήδη βγήκε, οπότε ίσως χρειαστεί μια ακόμα ομάδα για τη Γ’ κατηγορία, αλλά και μιας ακόμα γυναικείας ομάδας.

Θα πρέπει να υπάρχει ορθολογικότερη λειτουργία για να αυξηθούν τα παιδιά που υπάρχουν τώρα στην ακαδημία Αυτά σημαίνουν πως οι δαπάνες θα είναι αυξημένες σε σχέση με φέτος, αλλά και οι διοικητικές και οργανωτικές ανάγκες. Ήδη αυτή τη στιγμή υπό την ομπρέλα του Εργοτέλη, υπάρχουν τρία θυγατρικά σωματεία μετά την πρώτη ομάδα, οι Νέοι, τα Κανάρια και το Μαρτινέγκο».

Ας πάρουμε μια μια τις ομάδες που έχει ο σύλλογος και το ποιοι είναι οι στόχοι που έχετε θέσει και σε αγωνιστικό και σε διοικητικό επίπεδο. Πρώτα οι Νέοι Εργοτέλη. «Όλες οι ομάδες είναι ηλικιακά διαρθρωμένες και αυτός είναι απαράβατος όρος, ώστε από τους Νέους που είναι οι μεγαλύτεροι, ηλικίας 17-20 ετών να μπορούν να βρεθούν στην πρώτη ομάδα. Αμέσως είναι τα Κανάρια και πιο μικροί στο Μαρτινέγκο.

Οι Νέοι είναι ο προθάλαμος της πρώτης ομάδας. Κάποια στιγμή θα πρέπει να καλυφθεί το κενό ηλικιακά, ώστε το επόμενο βήμα από τους Νέους να είναι η πρώτη ομάδα. Οι νέοι είναι μια αξιοζήλευτη ομάδα με πολλά ταλαντούχα παιδιά τα οποία έχουν όλα. Την προοπτική να παίξουν σε μεγαλύτερες κατηγορίες. Ξεχώριζαν για το ταλέντο και τη δυναμική τους και είμαστε πραγματικά υπερήφανοι για αυτούς, να αγωνίζονται με ομάδες που έχουν παίκτες μεγαλύτερης κατηγορίας και κάνοντας πρωταθλητισμό να δείχνουν όχι μόνο ότι δεν υστερούν, αλλά υπερτερούν, με το ταλέντο τους να καλύπτει το μειονέκτημα της εμπειρίας.

Σε καμία ομάδα δεν είναι αυτοσκοπός ο πρωταθλητισμός και ούτε δημιουργήθηκαν για να πρωταγωνιστήσουν, όταν όμως υπάρχει τόσο ταλέντο, ο πρωταθλητισμός κατέστη εφικτός, κάτι που ανδρώνει και τα ίδια τα παιδιά, τους κάνει να νιώθουν ακόμα πιο ικανοί».

Τα Κανάρια; «Και αυτά σε μικρότερη ηλικία έχουν τα ίδια στοιχεία. Είναι παιδιά που έχουν επιλεγεί για να μπουν στην πορεία της ενασχόλησης με το ποδόσφαιρο με τρόπο σχεδιασμένο και μελετημένο και προοπτική να γίνουν επαγγελματίες, δίνοντάς τους τα εφόδια που χρειάζονται. Παρότι δεν κατάφεραν να κερδίσουν την κατηγορία, ήταν η ομάδα που ξεχώρισε με το ταλέντο της αποτελούμενοι μόνο από νέους ποδοσφαιριστές και ήταν χάρμα οφθαλμών να παρακολουθείς τους αγώνες τους. Τα παιδιά αυτά τώρα θα ακολουθήσουν την ηλικιακή τους πορεία, θα επανδρώσουν την ομάδα που θα ταιριάζει στην ηλικία και τις ανάγκες τους».

Η νεοσύστατη ομάδα του Μαρτινέγκο; «Πραγματικά μας κατέπληξε με την πορεία, τη σοβαρότητα και την υπευθυνότητα που είχαν οι νεαροί της παίκτες, οι οποίοι κατάφεραν να ανέβουν στη μεγαλύτερη κατηγορία, σε ένα πρωτάθλημα που είχαν να αντιμετωπίσουν δύσκολες ομάδες με παίκτες μεγαλύτερης ηλικίας».

Η ομάδα των γυναικών; «Το τμήμα της γυναικείας ομάδας ήταν πραγματικά υποδειγματικό και για αυτό είναι αξιέπαινη η συμβολή των οικογενειών των αθλητριών, διότι δόθηκε η δυνατότητα με τη συνεργασία που υπήρχε τη διοίκηση, να είναι τέτοια που δημιούργησε ένα υγιέστατο τμήμα με υποδειγματική λειτουργία, στο πρότυπο του οποίου θα αντιμετωπιστεί η ομάδα και για τη νέα χρονιά, με στόχο και τον πρωταθλητισμό, αλλά περισσότερο την παροχή αγωνιστικών συνθηκών που ταιριάζουν και αξίζουν σε μια γυναικεία ομάδα.

Μας έχει ευχαριστήσει ιδιαίτερα το πνεύμα και το κλίμα που λειτούργησε η γυναικεία ομάδα, η οποία αποτελεί έναν από τους πιο ζεστούς πυρήνες που είχε ποτέ ο Εργοτέλης. Θα ήμασταν ευτυχείς το ίδιο πνεύμα και κλίμα επικρατούσε σε όλα τα τμήματα, όπου αθλητές και γονείς θα μπορούσαν να έχουν την ίδια “Εργοτελίτικη συμπεριφορά”, να είναι κοντά σε κάθε ομάδα, να γιορτάζουν…».
Έπρεπε να ανασταλεί το καλοκαίρι η λειτουργία της πρώτης γυναικείας ομάδας, ενώ αυτή βρισκόταν στην πρώτη κατηγορία; «Αυτό έγινε σε μια λογική αναδιάρθρωσης λόγω ενός κακού κλίματος που επικρατούσε, προκειμένου να αντιμετωπισθούν τα εσωτερικά προβλήματα που υπήρχαν, ώστε να μπορέσει φέτος το καλοκαίρι να αντιμετωπιστεί το ζήτημα.

Το γυναικείο ποδόσφαιρο, όπου ο Εργοτέλης ήταν πρωτοπόρος, θα πρέπει να ακολουθεί τη γενική φιλοσοφία του συλλόγου. Τα προβλήματα που είχαν ανακύψει δεν μπορούσαν να αντιμετωπισθούν με άλλο τρόπο, ώστε να δοθεί η δυνατότητα και ο χρόνος να ξαναστηθεί στις νέες και σωστές βάσεις που έχουμε στο μυαλό μας».

Ο σχεδιασμός που έχετε για τις ομάδες υποδομής, θα έχει συνάρτηση με το τι θα κάνει εφέτος η πρώτη ομάδα; «Το θέμα της πρώτης ομάδας συναρτάται και με τη διοικητική κατάσταση που θα υπάρξει. Τότε θα ληφθούν οι αποφάσεις και για τα διοικητικά θέματα, πάντα σε συνεννόηση και με τον Γιώργο Βρέντζο».

Πως βλέπετε την προσπάθεια επανεκκίνησης που γίνεται; «Ο Εργοτέλης πέρασε πολλά τα τελευταία χρόνια, ειδικά τα δυο τελευταία έζησε μια παρακμιακή διαδικασία, η οποία είχε επίδραση και σε οργανωτικό και συναισθηματικό επίπεδο. Η επανεκκίνηση αυτή έχει στόχο αφενός να βάλει σε μια νέα βάση οργανωτικά το σύλλογο, να του δώσει μια προοπτική ανόδου σε όλα τα τμήματα που είναι σημαντικό να υπάρχουν συνθήκες ανοδικής εξέλιξης και με εφόδια αυτά να αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον των φιλάθλων και της ομάδας, αλλά και του Ηρακλείου, τους οποίους θα προσελκύσει και με τη φιλοσοφία του, αλλά και με τον ενθουσιασμό που μπορεί να δώσει μια δυναμική πορεία προς το μέλλον.

Αυτά είναι στοιχεία απαραίτητα για κάθε σύλλογο που θέλει να χαρακτηρίζεται ως μεγάλος και είναι μονόδρομος για τον Εργοτέλη ο οποίος πλέον είναι συνδεδεμένος στη συνείδηση του κόσμου, ως μια μεγάλη ομάδα που πρέπει να έχει υψηλές βλέψεις και να υπηρετεί αρχές και αξίες οι οποίες συνίσταται στο να στηρίζεται στις δικές της δυνάμεις, στους δικούς του αθλητές και στους παράγοντες που αγαπάνε το σωματείο».

Ζήσατε την ΠΑΕ και ως στέλεχός της στο παρελθόν, ποιοι ήταν κατά τη γνώμη σας οι λόγοι που έφτασε στη διάλυση; «Ήταν το ότι ο Εργοτέλης σε όλα τα επίπεδα αποκόπηκε από τη βάση του. Και οργανωτικά και οικονομικά, αλλά ακόμα και σε ότι αφορά τους φιλάθλους. Η μεγάλη ομάδα φαινόταν να είναι ψηλά σε μια θέση και δεν στηρίζονταν σε σταθερές βάσεις.

Όταν το βάρος του οικοδομήματος που ήταν ψηλά, άρχισε να είναι τόσο μεγάλο και ασήκωτο, χωρίς να μπορεί να υποστηριχθεί ούτε από τα τμήματα υποδομής, ούτε από τους παράγοντες, ούτε από τους φιλάθλους, τότε όλο αυτό δεν είχε τα υποστυλώματα να στηριχθεί και ήταν φυσιολογικό να καταρρεύσει.

Τα μεγάλα οικοδομήματα ξεκινούν από τη βάση, για αυτό λέμε πως πρέπει να στηρίζεται στα δικά του παιδιά και να υπάρχει μια αλληλουχία και εξέλιξη από τις ακαδημίες προς τη μεγάλη ομάδα. Ενδεχομένως και η οικονομική διαχείριση της ομάδας που αγωνιζόταν στην Α ή τη Β Εθνική να δημιούργησε δαπάνες τέτοιες που δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει, διότι ήταν δυσανάλογα με τις δυνατότητες που υπήρχαν».

Από την περιπέτεια που βιώνει ο Εργοτέλης τα τελευταία χρόνια, μπορεί να βγει δυνατός; «Ο Εργοτέλης θα βγει πιο δυνατός αν συνειδητοποιήσει ποιος είναι ο ορθόδοξος τρόπος ανάπτυξής του. Να του γίνει μάθημα και να καταλάβει τι έφταιξε. Πρώτα θα πρέπει να δημιουργεί τη βάση, κάθε σκαλί που ανεβαίνει ότι είναι στέρεο και να τολμά το επόμενο, ώστε όταν φτάσει ξανά στη μεγάλη κατηγορία, να μην κινδυνεύει να οπισθοχωρήσει ή να καταρρεύσει. Αυτό θέλει βέβαια υπομονή και σταθερά βήματα διότι η βιασύνη πολλές φορές παρακάμπτει αδυναμίες τις οποίες δεν θέλουμε να βλέπουμε μέσα σε ένα κλίμα ενθουσιασμού το οποίο κλίμα είναι καλό να υπάρχει, αλλά να μην μας παρασύρει σε απερίσκεπτες και βιαστικές κινήσεις».

Ένας άλλος σημαντικός βραχνάς που υπάρχει διαχρονικά στον Εργοτέλη, είναι το γηπεδικό. Τι έχετε στο μυαλό σας για αυτό; «Είναι κάτι που κατά καιρούς επανέρχεται από την αρχαιολογική υπηρεσία σε ότι έχει να κάνει με το Μαρτινέγκο. Η δική μας αντίληψη είναι πως η παρουσία του Εργοτέλη έχει αναδείξει αυτό που υπάρχει σε όλες τις μεγάλες πόλεις, που είναι η αξιοποίηση των μνημείων μέσα από τη χρήση.

Ο Εργοτέλης όχι απλά σέβεται την παραχώρηση που του έχει γίνει, αλλά έχει συμβάλει στην ανάδειξη του χώρου για το καλό του Ηρακλείου. Είμαστε σε συνεργασία με όλες τις υπηρεσίες όσον αφορά όλα τα ζητήματα και δεν υπάρχει καμία πρωτοβουλία από πλευρά μας που να είναι σε δυσαρμονία με τους φορείς.

Η επιθυμία η δική μας είναι ο χώρος αυτός να εξακολουθήσει να αποτελεί το αθλητικό σημείο αναφοράς του Ηρακλείου στη διάθεση όλων των πολιτών και απώτερος στόχος μας είναι η εξεύρεση κάποιου χώρου, ως προπονητικού κέντρου για την εξυπηρέτηση των αναγκών όλων των ομάδων μας, διότι οι ανάγκες είναι τέτοιες που δεν καλύπτονται από το γήπεδο στο Μαρτινέγκο».

Μπορούμε να μιλήσουμε για στόχο δημιουργίας ενός προπονητικού κέντρου; «Ναι, το οποίο θα λειτουργεί παράλληλα με το Μαρτινέγκο, ώστε να καλύπτονται επαρκώς όλες οι ανάγκες που υπάρχουν στις αγωνιστικές ομάδες, ώστε στο Μαρτινέγκο να είναι μόνο οι Ακαδημίες».

Σε ποιο στάδιο βρίσκεται αυτή η υπόθεση; «Αυτό είναι κάτι που αν θα γίνει το βήμα άμεσα, εξαρτάται από κάποια πράγματα που έχουν να κάνουν και με τη μεγάλη ομάδα. Με τις βραχυπρόθεσμες εξελίξεις στο σύλλογο, που θα έχουμε μέσα στο καλοκαίρι».

Σε αυτή την προσπάθεια που γίνεται στη διοικούσα επιτροπή, δεν είστε μόνος… «Υπάρχουν άνθρωποι που βοηθούν στους οποίους απευθύνθηκα και είναι εγνωσμένης και αδιαμφισβήτητης “εργοτελίτικης αξίας” και ήμουν σίγουρος ότι θα έβρισκα ανταπόκριση, καθώς ξέρω ότι οι απόψεις αλλά και το ενδιαφέρον τους είναι όπως και οι δικές μου.

Ο πυρήνας των ανθρώπων της διοικούσα επιτροπής είναι ο Στέλιος Φιλιππάκης, ο Λευτέρης Καραταράκης, ο Μανόλης Σεβαστάκης, ο Μανόλης Ταμιωλάκης, ο Γιάννης Μπροκαλάκης και ο Σπύρος Βρέντζος. Άνθρωποι οι οποίοι με όλους τους τρόπους έχουν συντελέσει στο να ανταπεξέλθουμε στις οικονομικές και διοικητικές ανάγκες με αγαστή συνεργασία και αλληλοκάλυψη, για την επίτευξη ενός κοινού στόχου».

Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να στείλετε στον κόσμο της ομάδας και όχι μόνο, κλείνοντας αυτή τη συζήτηση; «Η ύπαρξη του Εργοτέλη ήταν πάντα συνυφασμένη με τον αθλητισμό, τον πολιτισμό και την πρόοδο και όχι υποχρεωτικά με την επιτυχία η οποία πολλές φορές είναι πρόσκαιρη και δεν συνυπάρχει πάντοτε με τις προηγούμενες αρχές και αξίες.

Έτσι λοιπόν ο στόχος μας είναι να ταιριάξουν αρμονικά όλα αυτά για το καλό εν τέλει των αθλητών που εμπιστεύονται το σωματείο μας, την αύξηση των ανθρώπων που ασπάζονται τις βάσεις αυτές του σωματείου μας και οραματίζονται έναν αθλητισμό με υγεία, κοινωνικό και ανθρώπινο πρόσωπο».

Φωτογραφίες: image photo services




Κατηγορίες: ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ,ΚΑΝΑΡΙΑ,ΜΑΡΤΙΝΕΓΚΟ,ΝΕΟΙ ΕΡΓΟΤΕΛΗ,ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ,ΥΠΟΔΟΜΕΣ - ΑΚΑΔΗΜΙΕΣ